Γαλλική Ριβιέρα

Στη νοτιότερη άκρη της Γαλλίας, εκεί όπου ο ακτινοβόλος ήλιος θερμαίνει γλυκά τα νερά της Μεσογείου, βρίσκεται η Γαλλική Ριβιέρα ή αλλιώς Κυανή Ακτή. Με κοσμοπολίτικη διάθεση, ανεπιτήδευτη αρχοντιά και υψηλή αισθητική ένα από τα πιο περιώνυμα θέρετρα της Μεσογείου ξεχειλίζει από κομψότητα, φινέτσα και εκλεπτυσμένη ομορφιά.

Κατευθυνόμενοι οδικώς από το Μιλάνο στη Νίκαια αρχίσαμε να οσφριζόμαστε έντονα έναν «ασυμπίεστο» και ντελικάτο αέρα πολυτέλειας, κάνοντας την καρδιά μας να στήσει μεθυσμένη τη δική της γιορτή και παγιδεύοντας ολοκληρωτικά τις αισθήσεις μας, όπως το ακαταμάχητο τραγούδι των σειρήνων που αποπλάνησε τους συντρόφους του Οδυσσέα.

Κομψές λουτροπόλεις που αιωρούνται μεταξύ ουρανού και θάλασσας, γκρίζα βράχια, ειδυλλιακοί κολπίσκοι, τοξωτές παραλίες με ολοστρόγγυλα βότσαλα και δρόμοι σφηνωμένοι στους πρόποδες των Γαλλικών Άλπεων απαρτίζουν το μοναδικό χαρακτήρα της δαντελωτής ακτογραμμής, γνωστής ως corniche. Η παραλιακή διαδρομή από το κέντρο της πόλης προς τα δυτικά είναι αρκούντως χαλαρωτική, διασκεδαστική και ιδανική για ταξίδι με αυτοκίνητο ή ακόμα καλύτερα με μοτοσικλέτα.

Από την περιβεβλημένη με φοινικόδεντρα λεωφόρο Promenade des Anglais ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας κατά μήκος της παραλίας με προορισμό την place Massena, την πλατεία με τα νεοκλασικά αψιδωτά κτίρια στις αποχρώσεις της ώχρας και του κόκκινου. Τριγύρω καταπράσινοι κήποι με ευωδιές της μιμόζας, του κυκλάμινου και της λεβάντας και σιντριβάνια με αγάλματα προσθέτουν μοναδικά τη δική τους πινελιά φυσικού κάλλους και χρωμάτων σε μια πόλη που αποτέλεσε αστείρευτη πηγή έμπνευσης για διάσημους καλλιτέχνες.

Η εξύψωση της τέχνης έχει σφραγίσει «άσβεστα» τις συνοικίες της Νίκαιας, που διατηρούν με απαράμιλλο ζήλο την αυθεντικότητα και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους ανά τους αιώνες με εξέχουσα αυτή της Παλαιάς Νίκαιας.

Δικαιωματικά κατέχει τον τίτλο της πιο αξιομνημόνευτης συνοικίας, με τα αμέτρητα σκαλοπάτια, τα σοκάκια, ανηφορικά και κατηφορικά να σχηματίζουν λαβύρινθο, ανάμεσα στα σπίτια με τα παρτέρια και τα ξεφτισμένα ξύλινα παραθυρόφυλλα που ανοίγουν προς τα έξω. Τα φώτα στους δρόμους σαν μεγάλα φανάρια, περασμένα σε γάντζους θυμίζουν απαράλλακτα τη συνοικία του 17ου αιώνα.

Περιχαρείς παραδοθήκαμε σαν κουτάβια στη θεσπέσια οσμή που «μαστίγωνε» τον αέρα στη Cours Saleya με τις 2 υπαίθριες αγορές, αυτής των τροφίμων με τα λαχταριστά fruits glaces και αυτής των λουλουδιών με την πανδαισία των αρωμάτων που μας έφεραν μια γλυκιά παραζάλη.

Με υπερχειλίζουσα ζωτικότητα των αισθήσεων και των συναισθημάτων οδηγηθήκαμε στη συνέχεια σ’ έναν κόσμο, όπου η γοητεία, η χλιδή και ο πλούτος επιδεικνύονται αβίαστα και απροκάλυπτα, σε αυτόν του πριγκιπάτου του Μονακό.

Σμιλευμένο στην απότομη πλευρά ενός κάθετου βράχου που εισχωρεί στην καταγάλανη θάλασσα, ανάμεσα σε φοίνικες και μαρίνες σκαφών αναψυχής, αισθανθήκαμε ως κομπάρσοι μιας σύγχρονης εκδοχής ενός παραμυθιού ή έστω μιας ρομαντικής κομεντί του Χόλυγουντ, όπου ο πρίγκιπας εμφανίζεται με μια κίτρινη Μaserati, όπως άλλωστε επιτάσσει το πρωτόκολλο της κοσμοπολίτικης ζωής και της υψηλής κοινωνίας.

Αγωνιστικά και πολυτελή αυτοκίνητα χιλιάδων κυβικών, όμοια με αυτά του Superman και του Batman, διέσχιζαν αλαζονικά αλλά μεγαλόπρεπα τους «ατσαλάκωτους» και άφθαρτους δρόμους του Μονακό, σε μια βροντερή επίδειξη κοινωνικού status και ισχύος των τετραπλών εξατμίσεων και μαρσαρίσματος της μηχανής σε κάθε στροφή, μπροστά στους αποσβολωμένους επισκέπτες που δεν ήξεραν πού να πρωτοστρέψουν το βλέμμα τους.

Με έντονο ακόμα το ηχητικό κρεσέντο στα αυτιά μας επισκεφθήκαμε τον Καθεδρικό ναό, όπου κείτονται τα μέλη της πριγκηπικής οικογένειας, και το παλάτι, ως ιστορικό σύμβολο, περιστοιχισμένο από πυκνή βλάστηση και ψηλά δέντρα που κάλυπταν τα μονοπάτια και τις πύλες.

Στο Ωκεανογραφικό μουσείο, 5 επιπέδων με άρτια οργάνωση και υποδομή, χάσαμε την αίσθηση του χρόνου από τον πλούτο και την απρόσβλητη ομορφιά της θαλάσσιας πανίδας. Σε σχήμα κοραλλιογενή υφάλου θαυμάσαμε μια εκτενή ποικιλία σπάνιων ψαριών, ενώ από ειδικές προθήκες ξεπρόβαλαν πιστές ανακατασκευές του μεσογειακού και τροπικού υδροβιότοπου. Οθόνες με πληροφορίες, φιλμ και ακουστικά εποπτικά μέσα, μας διευκόλυναν στο μέγιστο βαθμό ώστε να γνωρίσουμε ενδελεχώς τα μυστικά του βυθού.

Και η μέρα μας στο Μονακό ή καλύτερα η νύχτα μας μόλις είχε αρχίσει να διαχέεται αποπλανητικά και απαράβλητα στους λόφους του Μόντε Κάρλο με την ένδοξη φήμη του ομώνυμου καζίνο και του ξακουστού Hotel de Paris, έτσι όπως καλλιεργήθηκε τη δεκαετία του ΄60 από μεγιστάνες, όπως ο Ωνάσης, και έκτοτε παρέμεινε αναλλοίωτη.

Ένα μεγάλο σιντριβάνι στη μέση της πλατείας, κοκκοφοίνικες, ανθοστόλιστες σειρές και λιθόστρωτα περάσματα απέσπασαν για λίγο την προσοχή μας από την αίγλη και τη σαγηνευτική επιρροή ενός μέρους που «ξεβράζει» την ματαιόδοξη πλευρά του εαυτού μας.

Καλοντυμένοι, με τα διαβατήρια στο χέρι και ύφος χιλίων καρδιναλίων, περάσαμε την πύλη του καζίνο, όπου μας δόθηκαν ονομαστικά εισιτήρια εισόδου για έναν κόσμο, που το στυλ και η φινέτσα είναι συνώνυμα του πλούτου και της αφθονίας.

Οι αίθουσες, μπαρόκ, με φορτωμένους από κρύσταλλα πολυελαίους, περίτεχνα γλυπτά και πίνακες ανεκτίμητης αξίας που κάλυπταν μέρος των τοίχων, πραγμάτωναν τις φιλοδοξίες των επίδοξων παικτών. Οι αίθουσες χωρίζονταν μεταξύ τους ενώ την ευλαβική ησυχία γύρω από τα τραπέζια διέκοπτε μόνο η ήρεμη φωνή του γκρουπιέρη. Οι παίκτες, σοβαροί και προσηλωμένοι στο παιχνίδι τους, αγνοούσαν επιδεκτικά την διακριτική παρουσία μας σε μια προσπάθεια να αποσπάσουμε επιτυχώς τα μυστικά της τσόχας.

Εκείνο το βράδυ ξαγρυπνήσαμε από τον έκδηλο ενθουσιασμό αλλά κυρίως από την αναβρυόμενη ανάγκη μας να αποκωδικοποιήσουμε και να επεξεργαστούμε στο μυαλό μας την πληθώρα των εμπειριών και των συναισθημάτων.

Και η παραμονή μας στη Γαλλική Ριβιέρα μετρούσε μόνο λίγες μέρες…

Εύη Μαραγκουδάκη

4 σκέψεις για το “Γαλλική Ριβιέρα”

  1. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΛΟΚΑ

    Εύη μου, πραγματικά αισθάνθηκα διαβάζοντάς το, οτι τα βλέπω όλα μπροστά μου!!!Ο τρόπος και η ζωντάνια περιγραφής σου, ξεπερνάει τις προσδοκίες !!!! Να είσαι πάντα καλά να μας ταξιδεύεις με τα λόγια σου !!!

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *