λουξεμβούργο

Λουξεμβούργο, η ζωή είναι ωραία

Το Λουξεμβούργο αποτελεί «το κερασάκι στην τούρτα» της Ευρώπης, ανάμεσα στο Βέλγιο, τη Γαλλία και τη Γερμανία, με έκταση μικρότερη από το Λονδίνο, που όμως δεν στερεί τίποτα από την έκδηλη περηφάνια των 450.000 κατοίκων για την ένδοξη ιστορία των 1000 χρόνων και την οικονομική ευρωστία του.

Περιηγηθήκαμε την πόλη του Λουξεμβούργου και σας περιγράφουμε τις εντυπώσεις μας.

Μια βόλτα στο Λουξεμβούργο

Η πρώτη αίσθηση ευχάριστου και εντυπωσιακού ξαφνιάσματος και κατάπληξης από την πληθώρα των αξιοθέατων και το υψηλό πνευματικό και ποιοτικό επίπεδο ζωής των κατοίκων του Λουξεμβούργου, μας έκανε πιστή συντροφιά σε όλη την περιήγησή μας μέχρι τη στιγμή που πήραμε το δρόμο της επιστροφής για τις Βρυξέλλες. Άλλωστε η πρώτη εντύπωση είναι πάντα η καλύτερη!

Λουξεμβούργο

Το Λουξεμβούργο, το Μεγάλο Δουκάτο, χτισμένο σε μια βραχώδη προεξοχή στις κοιλάδες Petrusse και Alzette, είναι μια πεδινή χώρα, πνιγμένη πραγματικά στο πράσινο με τα 2/4 σχεδόν της πόλης να καλύπτονται από οξιές, ογκώδη πλατάνια και βελανιδιές. Όλες οι αποχρώσεις του πράσινου και του καφέ, σε μια ζωντανή παρέλαση χρωμάτων, και το μεγαλείο της φύσης «θεράπευσαν» έστω και προσωρινά την κόρη των ματιών μας, που έχει «τυφλωθεί» τόσα χρόνια από το γκρίζο, μουντό και θλιβερό περιβάλλον της πόλης που ζούμε.

λουξεμβούργο

 

Σε κοντινή απόσταση από το κέντρο της πόλης του Λουξεμβούργου, κυριαρχούν δάση, τεράστια σε έκταση και κατάφυτα με κάθε είδους αειθαλούς και αιωνόβιου δέντρου, ενώ σηματοδοτημένα μονοπάτια προσφέρουν μοναδικές ευκαιρίες για περιπάτους χαλάρωσης και ποδηλασία. Περιποιημένοι κήποι, παρτέρια και ολάνθιστοι ροδώνες στις κεντρικές λεωφόρους μας γοήτευσαν και μας “μέθυσαν” γλυκά, κάνοντάς μας να ξεχάσουμε τελείως ότι βρισκόμασταν σε πόλη.

Αν αυτός δεν είναι ο ορισμός της ποιότητας ζωής, τότε ποιος είναι; Και ποιος από εμάς, που ζούμε στις τσιμεντένιες μεγαλουπόλεις, δεν θα αισθανόταν έστω ένα μικρό τσίμπημα ζήλιας για τους κατοίκους του Λουξεμβούργου;

Place de la Constitution

Όλοι οι δρόμοι στο Λουξεμβούργο ήταν πεντακάθαροι, με κουτιά απορριμμάτων και κάδους ανακύκλωσης, σε κοντινές αποστάσεις μεταξύ τους, που αδειάζονταν συνεχώς για να μην παραγεμίζουν και σκορπίζονται κάτω τα σκουπίδια. Πόσο έντονη και δυνατή είναι εκεί η οικολογική συνείδηση!

Άδικα αναρωτηθήκαμε λοιπόν για τα λιγοστά φανάρια και τα σχεδόν ανύπαρκτα αυτοκίνητα στους δρόμους και στις κεντρικές λεωφόρους, καθώς η απάντηση ήταν κάτι παραπάνω από εύλογη. Οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους τα μέσα μεταφοράς ή τα ποδήλατα, έστω και αν πρέπει να πάνε στο γραφείο με τα καλοσιδερωμένα και πανάκριβα κουστούμια τους.

Από καθαρή συγκυρία κοντοστάθηκα για μια στιγμή στις συστάσεις που γίνονταν σ’ έναν περιπλανώμενο καλλιτέχνη του δρόμου από 2 αστυνομικούς σε ποδήλατα, με κράνη και επιγονατίδες. Πόσο περίεργο και ασυνήθιστο θέαμα εκτυλισσόταν μπροστά μου!

Δεν είναι λοιπόν άξιο απορίας το ότι οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου είναι τόσο ήρεμοι, χαμογελαστοί και χαρούμενοι και η χώρα θεωρείται «η πράσινη καρδιά της Ευρώπης». Οι κάτοικοι σέβονται και αγαπούν το περιβάλλον ως προέκταση της ύπαρξής τους και η φύση τους το ανταποδίδει.

Με αρκετή ευκολία και σε σύντομο διάστημα εξερευνήσαμε το Λουξεμβούργο, το Μεγάλο Δουκάτο καθώς οι αποστάσεις ήταν μικρές. Ξεκινώντας από την παλιά πόλη, πεζοδρομημένη στο μεγαλύτερο μέρος της, καταλήξαμε στο Grund, στην κάτω πόλη δηλαδή με τα γραφικά λιθόστρωτα δρομάκια, από έναν γυάλινο, μοντέρνο ανελκυστήρα σκαμμένο μέσα στον βράχο!

Νότια βρεθήκαμε στην Place de la Constitution, την οποία κοσμεί το γνωστό μνημείο της Χρυσής Κυρίας για τους πεσόντες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από εκεί απολαύσαμε άφωνοι για ώρα την θέα της κοιλάδας Petrusse που ξεχυνόταν μεγαλοπρεπής με τις 2 επιβλητικές γέφυρες Pont Adolphe και Pont Passerelle και το ανυπέρβλητης ομορφιάς κτίριο της Κρατικής Τράπεζας σε μορφή φρουρίου.

Δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε μέσα στο κάστρο της πόλης του Λουξεμβούργου με τα ψηλά τείχη, τις μεσαιωνικές επάλξεις, τις θολωτές σήραγγες και τα υπόγεια περάσματα μήκους 23 χλμ. Περπατήσαμε όμως στους υπόγειους δαιδαλώδεις διαδρόμους του βράχου μήκους 17 χλμ, έχοντας ως ενθύμιο για την επιστροφή πρησμένα πόδια και ξηλωμένες σόλες παπουτσιών.

Αυτό φυσικά δεν μας εμπόδισε να κατευθυνθούμε αργότερα προς τον Καθεδρικό ναό της πόλης του Λουξεμβούργου , με το αταίριαστο πάντρεμα πολλών διαφορετικών ρυθμών, στο παλάτι του Μεγάλου Δούκα με τον φρουρό στην είσοδο και στο Δημαρχείο στην πλακόστρωτη πλατεία Place Guillame II, ένα από τα πιο πολυσύχναστα μέρη της πόλης.

Στην Place d’ Armes, με τα εκπληκτικά εστιατόρια, τα ατμοσφαιρικά μπιστρό, τα παραμυθένια ζαχαροπλαστεία, γευτήκαμε νοστιμότατες σπιτικές τάρτες και μυρωδάτο καφέ για την απαραίτητη ανάκτηση δυνάμεων και ξεκούραση.

Προτού αποχαιρετήσουμε οριστικά το Λουξεμβούργο και τις εκπληκτικές φυσικές ομορφιές του, αγοράσαμε μόνο λικέρ και κρασιά από την περιοχή Moselle, καθώς οι τιμές για τις περίφημες πορσελάνες Villeroy and Boch, που κατασκευάζονται εκεί, ήταν απλησίαστες για μας.

Όπως απλησίαστη και απόμακρη είναι για μας εδώ η δική τους ποιότητα ζωής.

2 σκέψεις για το “Λουξεμβούργο, η ζωή είναι ωραία”

  1. Ακριβώς έτσι όπως τα λες, Ευούλι, και από ιδιοίς όμμασι!!!Μπορεί να μην σου καλογεμίζει το μάτι μια τόσα δα μικρή χώρα στην Ευρώπη αλλά πραγματικά η ηρεμία και η τάξη ΄της σε κατευνάζει πνεύμα και σώμα!!! Επίσης, καταπλητικά είναι τα πλατώ τυριών με το κρασάκι τους που σερβίρονται σε μαγαζιά που πουλάνε μόνο τυριά αν είσαι οινολάτρης και τυρο..λάτρης αντίστοιχα!! Μας ξύπνησες μαγικές ανμνήσεις…Ευχαριστούμε!!

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *