Περιήγηση στη Λίμνη Κουρνά

Η λίμνη Κουρνά αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς κάθε επισκέπτη της Κρήτης. Αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την διάσημη και μοναδική φυσική λίμνη της Κρήτης, μιας και όλοι μάς τη συνέστησαν ως έναν από τους ωραιότερους φυσιολατρικούς προορισμούς.

Ξεκινήσαμε από το Φραγκοκάστελο ακολουθώντας μια γραφική διαδρομή ανάμεσα σε ορεινούς βραχώδεις όγκους, χωρίς ιδιαίτερη βλάστηση, διάσπαρτα φαράγγια, στενούς δρόμους και μικρά αλλά όμορφα χωριά. Παρόλο που υπήρχε τρόπος για ευκολότερη πρόσβαση, ο πλοηγός για δικούς του λόγους επέλεξε αυτή τη δύσκολη διαδρομή και δεν αρνηθήκαμε να ακολουθήσουμε, μιας και είμαστε λάτρεις της περιπέτειας.

Διασχίσαμε άγρια φαράγγια και σε κάποια σημεία οι βράχοι έμοιαζαν να σκεπάζουν τον δρόμο. Η θέα των φαραγγιών με τα απόκρημνα γυμνά βράχια μας έκοβε την ανάσα. Η διαδρομή ήταν καταπληκτική καθώς είχαμε συνεχείς εναλλαγές τοπίου. Γραφικά χωριά με όμορφα εκκλησάκια, με μικρά καφενεδάκια και πολλά μνημεία πεσόντων, ήταν σκαρφαλωμένα στο επιβλητικό και άγριο τοπίο των ορεινών όγκων και εναλλάσσονταν με μικρές λαγκαδιές και συστάδες δέντρων, άλλοτε ελαιώνες ή προτοκαλαιώνες και άλλοτε μέσα από σύντομες διαδρομές ανάμεσα σε κατάφυτα ρυάκια με πλατάνια, καρυδιές αλλά και μουριές, κηπευτικά και κληματαριές. Ανάμεσα τους στάνες με κατσίκια και πρόβατα που αποτελούν την κτηνοτροφία της περιοχής και πολλά μελίσσια μιας και η μελισσοκομεία είναι πολύ ανεπτυγμένη στην περιοχή.

Μετά από μια διαδρομή μιας περίπου ώρας συνεχόμενων στροφών που προς το τέλος μας ταλαιπώρησε αρκετά, ο πλοηγός μας ενημέρωνε ότι πλησιάζουμε τον προορισμό μας. Οι περισσότερες ενημερωτικές πινακίδες ήταν είτε πυροβολημένες από σκάγια ένθερμων κυνηγών, είτε ήταν τόσο μικρές και κάποιες άλλες σχεδόν αόρατες, καλυμμένες ανάμεσα στην βλάστηση των δέντρων. Η σήμανση ήταν ιδιαίτερα ελλιπής και θα μπορούσα να πω πως ταλαιπωρούσε αρκετά τους επισκέπτες καθώς έδειχναν άλλα αντί άλλων μιας και οι περισσότεροι επισκέπτες που δεν γνωρίζουν την περιοχή θα μπορούσαν εύκολα να μπερδευτούν.

Όταν φτάσαμε στη λίμνη το θέαμα που αντικρίσαμε μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Εκείνο που δεν περιμέναμε να δούμε και αποτέλεσε ένα ευχάριστο ξάφνιασμα, ήταν μια λίμνη η οποία θύμιζε παραλία θαλάσσης. Στην μια της όχθη διακρίναμε ξαπλώστρες και ομπρέλες αλλά και πολλά θαλάσσια ποδήλατα που πολλοί τουρίστες νοίκιαζαν για να κάνουν τον περίπλου της λίμνης. Τα αβαθή νερά της αποτελούσαν σκέτη πρόκληση και έτσι αρκετοί λουόμενοι αναζητούσαν να δροσιστούν στα διάφανα νερά της.

Όχθη

Καθίσαμε σε μια από τις ταβέρνες που ήταν πάνω από την λίμνη για απολαύσουμε ένα δροσερό καφεδάκι και ταυτόχρονα απολαμβάναμε το υπέροχο τοπίο που απλώνονταν μπροστά μας. Κρωξίματα από χήνες και πάπιες που αποτελούσαν τις μασκώτ της λίμνης τράβηξαν το βλέμμα μας. Ο ήλιος που είχε σχεδόν φτάσει στο κέντρο του ουρανού έκανε τα νερά να λαμπυρίζουν με έναν τρόπο που θαρρείς πως εκατοντάδες διαμαντάκια είχαν αφεθεί στην επιφάνεια της. Το παιχνίδισμα του ήλιου με τα νερά έκαναν την λίμνη να παίρνει 3 διαφορετικά χρώματα. Στην ακτή ήταν γαλαζοπράσινη, λίγο παραμέσα ένα όμορφο γαλάζιο, ενώ στο σημείο που ήταν αβαθή γινόταν σκουρογάλανη.

Το βλέμμα μας πλανήθηκε από άκρη σε άκρη. Το τοπίο ήταν εντελώς γραφικό και συνάμα διαφορετικό από όσες λίμνες είχαμε γνωρίσει μέχρι τώρα. Οι γύρω ορεινοί όγκοι σε άλλα σημεία ήταν σχεδόν γυμνοί με ελάχιστη βλάστηση, ενώ σε κάποια άλλα σημεία ήταν καταπράσινοι και κατάφυτοι με δέντρα και πολύχρωμους θάμνους. Ένα τοπικό τρενάκι αλλά και ένα πούλμαν μετέφεραν ένα πλήθος ξένων τουριστών που ξεχύθηκαν και γέμισαν τις ξαπλώστρες, αλλά και τα ταβερνάκια και κυρίως τα βαρκάκια.

Αφού ξεκουραστήκαμε θελήσαμε να περιηγηθούμε περπατώντας περιμετρικά τη λίμνη. Βγάλαμε τα παπούτσια και πλατσουρίσαμε για λίγο στα διάφανα νερά τα οποία ήταν πολύ ζεστά και θύμιζαν πισίνα. Η αίσθηση της αμμουδερής και ταυτόχρονα ελαφράς λασπώδους παραλίας, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε ιδιαίτερα, σε αντίθεση με τους τουρίστες που έμοιαζαν να απολαμβάνουν το κολύμπι στα νερά της λίμνης.

Στην όχθη υπήρχαν πολλά θαλάσσια ποδήλατα σε διάφορα μεγέθη και νοικιάζονταν στην τιμή των 7 ευρώ για 2-3 άτομα και 14 ευρώ για 4-5 άτομα. Ρωτώντας για πληροφορίες έναν υπεύθυνο για τις βάρκες μας έδωσε κάποια στοιχεία για το μέγεθος και το βάθος της λίμνης που όμως μας φάνηκαν υπερβολικά και όπως διαπιστώσαμε στην συνέχεια διαβάζοντας περισσότερες πληροφορίες, δεν ήταν καθόλου ακριβή.

Μας είπε ότι η έκταση της λίμνης είναι 1000 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της είναι 35 μέτρα. Για το μόνο που είχε δίκαιο ήταν ότι η περιοχή προστατεύεται από το Natura 2000 καθώς αποτελεί έναν σπάνιο υδροβιότοπο αφού φιλοξενεί πλήθος σπάνιων ειδών όπως νερόκοτες, νεροχελώνες, χέλια, νερόφιδα αλλά και κάποια ενδημικά φυτά που σπανίζουν και αποτελούν είδη προς εξαφάνιση.

Μας έδειξε τις πηγές από όπου τροφοδοτείται η λίμνη και μας είπε και μερικά ιστορικά στοιχεία. Όπως κάθε λίμνη που σέβεται τον εαυτό της έτσι και αυτή η λίμνη είναι ζωσμένη με θρύλους και παραδόσεις σχετικά με την δημιουργία της καθώς και μια νεράιδα που είναι φύλακάς της και φροντίζει για τα πλάσματά της.

Στην νοτιο-ανατολική όχθη της υπάρχουν δύο πηγές που την τροφοδοτούν με κρυστάλλινα νερά, ενώ παράλληλα τροφοδοτείται και από τα νερά που κατεβάζουν τα γειτονικά βουνά. Η ροή των νερών προς τη θάλασσα που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα μακρύτερα, διακόπτεται λόγω των πετρωμάτων που υπάρχουν στην περιοχή. Καταλαμβάνει μια έκταση 579 στρεμμάτων, το μέγιστο μήκος της είναι 1080 μέτρα ενώ το μέγιστο πλάτος της είναι 880 μέτρα. Το μέγιστο βάθος της είναι 22,5 μέτρα.

Αποφασίσαμε να νοικιάσουμε ένα βαρκάκι και να πλεύσουμε στα καθάρια νερά. Ομολογώ πως ήταν μια μοναδική εμπειρία που μας κατέκλυσε με ανάμεικτα συναισθήματα θαυμασμού, δέους, φόβου αλλά και έκπληξης. Με τις πρώτες πεταλιές ξεμακρύναμε από τα ρηχά, διάφανα γαλαζοπράσινα νερά και κατευθυνθήκαμε αντίθετα από τους περισσότερους στα βαθύτερα νερά. Κοιτάζοντας μέσα βλέπαμε κάποια φύκια ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο βυθός σκούραινε απότομα χωρίς να μπορούμε να διακρίνουμε τίποτε άλλο παρά μόνο κάποιες νερόκοτες που εμφανίζονταν ξαφνικά και εξαφανίζονταν και πάλι απότομα κάτω από τα νερά.

Δεν καταφέραμε να προσεγγίσουμε το σημείο των πηγών και τις όχθες εκείνες, μιας και υπήρχαν ταμπέλες που απαγόρευαν την πρόσβαση στα συγκεκριμένα σημεία. Με γρήγορες πεταλιές προσεγγίσαμε το σημείο που αντικρίζαμε από το ταβερνάκι. Οι καταπράσινοι ολάνθιστοι θάμνοι ήταν γεμάτοι από φτερωτά έντομα και αφού τα νερά γίνονταν ρηχά και πάλι σταθήκαμε να απολαύσουμε τα διπλανά βαρκάκια οι ένοικοι των οποίων κάνοντας τσουλήθρα πραγματοποιούσαν θορυβώδεις βουτιές στα ζεστά και ήρεμα νερά!

Δεν αντέξαμε στον πειρασμό και δροσιστήκαμε και εμείς για λίγο. Μια χελώνα έκανε την εμφάνισή της και μας θύμισε ότι πλησίαζε η ώρα της επιστροφής. Κάνοντας πετάλι συζητούσαμε για το κατά πόσο είναι επιτρεπτό σε μια τέτοια περιοχή που εντάσσεται σε πρόγραμμα προστασίας της φύσης να επιτελείται μια τέτοια στυγνή εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και των τουριστών που πληρώνουν αδρά για να απολαύσουν τις ομορφιές τη φύσης.

Ενοικιαζόμενες βάρκες

Δεν άντεξα να μην σχολιάσω γελώντας στον υπεύθυνο το γεγονός της εκμετάλλευσης των τουριστών αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι για ένα 6ωρο ταξίδι με τα πολυτελή πλοία των Μινωικών γραμμών το κόστος ανέρχεται σε 19 ευρώ το άτομο, ενώ μιας ώρας βόλτα στην λίμνη κοστίζει σε μια 4μελή οικογένεια 14 ευρώ. Το ξεχασμένο του χαμόγελο και το σκύψιμο του κεφαλιού χωρίς να ψελλίσει ούτε κουβέντα ήταν η απάντησή μου στο χιουμοριστικό μου σχόλιο.

Κατεβαίνοντας επιστρέψαμε και είδαμε ότι στις ταβέρνες άρχισαν ήδη να σερβίρονται τα φαγητά, κάποια ήταν πλούσια και γεμάτα αρώματα από τα τοπικά εδέσματα, ενώ κάποια άλλα αποτελούταν από προτηγανισμένα ετοιματζίδικα φαγητά που θύμιζαν φαστ φουντ. Λίγο παραπέρα κάποια μαγαζιά πουλούσαν αναμνηστικά για να θυμίζουν την επίσκεψη στο όμορφο αυτό τοπίο.

Αποφασίσαμε να επιστρέψουμε από άλλη διαδρομή, μέσω Γεωργιούπολης και οδηγώντας μέσα από τα χωριά Καλαμίτσι, Βρύσες, αυτή την φορά θαυμάσαμε το οροπέδιο του Ασκύρου ενώ η επιβλητική και άγρια ομορφιά του ξακουστού φαραγγιού του ΄Ιμπρου, που είναι εφάμιλλου αυτού της Σαμαριάς, μας άφησε άφωνους.

Κουρασμένοι από το ταξίδι αλλά γεμάτοι εντυπωσιακές εμπειρίες τελείωσε μια ακόμα μέρα περιήγησης στη μαγευτική Κρήτη.

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr

2 σκέψεις για το “Περιήγηση στη Λίμνη Κουρνά”

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.